ผมโดนรถซนครับ ^^"
posted on 20 Aug 2007 21:22 by keztudio in Story
สวัสดีครับ
เจอกันคราวนี้ผมเจ็บอีกแล้วครับ ^^"
ในตอนนี้ยุคน้ำมันแพงค่าแรงถูก ถ้าออกจากบ้านไปไม่เกินกว่า 5 กม. ผมเอาน้องหนูฮอนด้าเวปออกไปแล่นตามถนนครับ (แอบเป็นเด็กแว๊น) แต่ใครเล่าจะรู้ว่ากะอีแค่มอเตอร์ไชค์คันเล็กๆนั้นสามารถทำผมเลือดตกยางออกได้ - -
เมื่อตอน 5 โมงเย็นของวันที่ 18 Aug 2550 ในขณะที่ผมกำลังจะเลี้ยวข้ามถนนนั้น ได้มีนางสาวคนนึงที่มีคนซ้อนด้านหลังพุ่งรถมอเตอร์ไชค์เสียบเข้ามาที่ด้านหน้าของผม แหม...ใครจะรู้ละครับว่าผมให้สัญญาณว่าจะข้ามถนนแล้วแต่คุณเธอพุ่งมาเสียบผมชะกลางถนนเลย
ตอนแรกผมไม่ได้รู้หรอกครับว่าผมบาดเจ็บ เพราะผมยืนอยู่กับที่แบบไม่มีส่วนไหนของร่างกายท่อนบนแตะพื้นชักนิด ใครจะรู้ล่ะว่าโดนไอ้ที่เหยียบขานั้นเสียบเข้าไปในข้อขา = = ผมเป็นคนไม่อยากมีเรื่อง และ ตัวผมเองก็เจ็บเท่านั้น(ตอนนั้นคิดงี้นะ) ผมเลยบอกว่าทางคุณก็คงไม่อยากมีเรื่อง เราไปทางใครทางมันดีไหม เธอตกลง
ผมเลยเอารถที่ล้มแอ้งแม้งทั้งของเธอและของผมขึ้น ผมขอตัวเดินไปโรงพยาบาล (ให้ตายสิ ที่เกิดเหตุหน้าโรงพยาบาลพอดี) เธออาสาจูงผมไปเข้าห้องฉุกเฉิน ผมเดินไปพร้อมกับเธอแล้วเธอขอตัวกลับ ผมปล่อยเธอไป...
ไม่น่าเชื่อว่าตอนเย็บข้อเท้าผมจะมีหมอถึง 2 คน ตลอดเวลาที่เย็บแผลผมยืมมือถือพยาบาลโทรติดต่อหาพ่อแม่ (เพื่อมาจ่ายค่าพยาบาล ให้ตายสิ ผมไม่มีเงินชักกีบ โทรศัพท์ก็ไม่ได้พก) ไม่มีใครรับสาย
ผมเอาเบอร์โทรของผมไว้ให้พยาบาลเพราะผมต้องขอตัวกลับบ้านไปเอาตังค์มาจ่ายค่าพยาบาล หมอก็ให้กลับบ้านครับ (หมอคุ้นหน้าแล้ว เพราะผมเล่นไปฉุนเฉินทุกๆเดือนนิ)
ผมขับรถมอเตอร์ไชค์ที่มีสภาพ 95% หลังจากโดนซนกลับบ้าน ดีที่ผมพาน้องหนูฮอนด้าเวปถึงบ้านอย่างปลอดภัย กลับถึงบ้านก็โดนพ่อแม่สวด แถมถามถึงคู่กรณี ผมบอกว่าผมปล่อยเขาไปแล้ว แม่ผมว๊ากผมใหญ่เลย ท่านบอกว่าอย่างน้อยก็ให้เขาจ่ายตังค์ค่าพยาบาลให้
แม้ผมจะไม่เอาค่าช่อมรถกับค่าทำขวัญก็ตาม (งก?)
วันนี้หลังจากเลิกจากที่ทำงาน (ผมทำงานแล้วนะ ที่ IUCN: The World Conservation Union) ผมไปหาพยาบาลที่ดูแลบาดแผล พอดีตอนที่หมอเย็บผมไม่ได้ดูเพราะพยายามโทรศัพท์กลับบ้าน ตอนนี้นั่งดูดีๆ แผลใหญ่พอดู หมอเย็บแล้วแต่เนื้อยังห่างกันอยู่ เพราะแผลกว้างเกือบหกนิ้ว ลึกหนึ่งนิ้ว แถมหมอยังฝังท่อระบายอากาศให้แผลด้วย(ผมเย็บ 5 เข็มครับ ค่ารักษาพยาบาลเท่าค่าเย็บนิ้วมือเป๊ะ) หมอว๊ากด้วยครับหลังจากที่รู้ว่าผมไปทำงาน หมอสั่งห้ามเดินเป็นเวลา 5 วันครับ
ปีนี้ผมออกจะโชกร้ายไปหน่อย เข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น บางคนทักว่าผมต้องไปทำบุญสะเดาะเคราะแล้วล่ะ ผมก็ว่านะ บางทีการเข้าวัดอาจทำให้ผมใจเย็นลงกว่าที่เป็นก็ได้ (แม้ว่าเข้าวัดแล้วผมจะรู้สึกร้อนก็ตาม)
ขอให้ทุกคนใช้ชีวิตด้วยความระมัดระวังนะครับ
จอกันคราวหน้าหวังว่าคงมีแต่เรื่องดีๆ
สวัสดีครับ
เจอกันคราวนี้ผมเจ็บอีกแล้วครับ ^^"
ในตอนนี้ยุคน้ำมันแพงค่าแรงถูก ถ้าออกจากบ้านไปไม่เกินกว่า 5 กม. ผมเอาน้องหนูฮอนด้าเวปออกไปแล่นตามถนนครับ (แอบเป็นเด็กแว๊น) แต่ใครเล่าจะรู้ว่ากะอีแค่มอเตอร์ไชค์คันเล็กๆนั้นสามารถทำผมเลือดตกยางออกได้ - -
เมื่อตอน 5 โมงเย็นของวันที่ 18 Aug 2550 ในขณะที่ผมกำลังจะเลี้ยวข้ามถนนนั้น ได้มีนางสาวคนนึงที่มีคนซ้อนด้านหลังพุ่งรถมอเตอร์ไชค์เสียบเข้ามาที่ด้านหน้าของผม แหม...ใครจะรู้ละครับว่าผมให้สัญญาณว่าจะข้ามถนนแล้วแต่คุณเธอพุ่งมาเสียบผมชะกลางถนนเลย
ตอนแรกผมไม่ได้รู้หรอกครับว่าผมบาดเจ็บ เพราะผมยืนอยู่กับที่แบบไม่มีส่วนไหนของร่างกายท่อนบนแตะพื้นชักนิด ใครจะรู้ล่ะว่าโดนไอ้ที่เหยียบขานั้นเสียบเข้าไปในข้อขา = = ผมเป็นคนไม่อยากมีเรื่อง และ ตัวผมเองก็เจ็บเท่านั้น(ตอนนั้นคิดงี้นะ) ผมเลยบอกว่าทางคุณก็คงไม่อยากมีเรื่อง เราไปทางใครทางมันดีไหม เธอตกลง
ผมเลยเอารถที่ล้มแอ้งแม้งทั้งของเธอและของผมขึ้น ผมขอตัวเดินไปโรงพยาบาล (ให้ตายสิ ที่เกิดเหตุหน้าโรงพยาบาลพอดี) เธออาสาจูงผมไปเข้าห้องฉุกเฉิน ผมเดินไปพร้อมกับเธอแล้วเธอขอตัวกลับ ผมปล่อยเธอไป...
ไม่น่าเชื่อว่าตอนเย็บข้อเท้าผมจะมีหมอถึง 2 คน ตลอดเวลาที่เย็บแผลผมยืมมือถือพยาบาลโทรติดต่อหาพ่อแม่ (เพื่อมาจ่ายค่าพยาบาล ให้ตายสิ ผมไม่มีเงินชักกีบ โทรศัพท์ก็ไม่ได้พก) ไม่มีใครรับสาย
ผมเอาเบอร์โทรของผมไว้ให้พยาบาลเพราะผมต้องขอตัวกลับบ้านไปเอาตังค์มาจ่ายค่าพยาบาล หมอก็ให้กลับบ้านครับ (หมอคุ้นหน้าแล้ว เพราะผมเล่นไปฉุนเฉินทุกๆเดือนนิ)
ผมขับรถมอเตอร์ไชค์ที่มีสภาพ 95% หลังจากโดนซนกลับบ้าน ดีที่ผมพาน้องหนูฮอนด้าเวปถึงบ้านอย่างปลอดภัย กลับถึงบ้านก็โดนพ่อแม่สวด แถมถามถึงคู่กรณี ผมบอกว่าผมปล่อยเขาไปแล้ว แม่ผมว๊ากผมใหญ่เลย ท่านบอกว่าอย่างน้อยก็ให้เขาจ่ายตังค์ค่าพยาบาลให้
แม้ผมจะไม่เอาค่าช่อมรถกับค่าทำขวัญก็ตาม (งก?)
วันนี้หลังจากเลิกจากที่ทำงาน (ผมทำงานแล้วนะ ที่ IUCN: The World Conservation Union) ผมไปหาพยาบาลที่ดูแลบาดแผล พอดีตอนที่หมอเย็บผมไม่ได้ดูเพราะพยายามโทรศัพท์กลับบ้าน ตอนนี้นั่งดูดีๆ แผลใหญ่พอดู หมอเย็บแล้วแต่เนื้อยังห่างกันอยู่ เพราะแผลกว้างเกือบหกนิ้ว ลึกหนึ่งนิ้ว แถมหมอยังฝังท่อระบายอากาศให้แผลด้วย(ผมเย็บ 5 เข็มครับ ค่ารักษาพยาบาลเท่าค่าเย็บนิ้วมือเป๊ะ) หมอว๊ากด้วยครับหลังจากที่รู้ว่าผมไปทำงาน หมอสั่งห้ามเดินเป็นเวลา 5 วันครับ
ปีนี้ผมออกจะโชกร้ายไปหน่อย เข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น บางคนทักว่าผมต้องไปทำบุญสะเดาะเคราะแล้วล่ะ ผมก็ว่านะ บางทีการเข้าวัดอาจทำให้ผมใจเย็นลงกว่าที่เป็นก็ได้ (แม้ว่าเข้าวัดแล้วผมจะรู้สึกร้อนก็ตาม)
ขอให้ทุกคนใช้ชีวิตด้วยความระมัดระวังนะครับ
จอกันคราวหน้าหวังว่าคงมีแต่เรื่องดีๆ
สวัสดีครับ
Tags: accident, car12 Comments
โดนว้ากอย่างงี้ คงทรมานน่าดู
บางครั้งเราใจดี แต่สังคมไม่ยอมให้เราใจดี
มันก็เลวร้าย
#1 By ~กวงคุง~ watashi wa HS-TAC desu on 2007-08-20 21:44