สวัสดีคร้าบบ...หลังจากหายตัวไปนานหลายนาน ดร ก็กลับมาแย้วครับ กราบขออภัยหลายๆ ช่วงท้ายปีนี้งานยุ่งอย่างนี้แหละครับ...ไม่น่าเชื่อว่าจะมาคนมาทวงขอให้เขียนบลอคหลายขนาดนี้ ไม่ว่าจะทาง เอ็ม หรือ ทางเมล์ ขออภัยครับ ดร งานยุ่งจริงๆ

ที่มาวันนี้ก็แค่อยากแถลง (เวอร์) ว่า ที่คณะ ดร ได้ทำการรับน้องใหม่แล้วครับ ฮี่ ฮี่...แต่อยากขอบ่นว่า จนเทอมนึงแล้วทำไมเพิ่งมารับน้องฟระ...อะ ช่างมันเถอะ

ผมกราบขออภัยเป็นครั้งที่สามที่ผมไม่สามารถลงรูปตอนนี้ได้ ผมมาเขียนเนื้อเรื่องตอนนี้ตอนที่ผมสามารถเขียนได้ ด้วยเน็ต 44 kbps ผมไมาสามารถทำการอัปโหลดรูปได้. รูปส่วนมากนั้นผมใช้มือถือถ่าย ส่วนรูปทางกล้องดิจิตอลนั้นตอนนี้อยู่ที่ร้านอัดรูปงับ.

อ่า...งานเรี่มแบบง่ายๆน่าตื่นเต้ลแต่ ดร ไม่เท่าไร่ เหอ เหอ รู้สึกว่าเด็กๆช่างมีแรงเหลือเฟือเหลือเกีน วันงาน ดร เป็นคนถ่ายรูปทุกอริยบท(เกือบ)ของทุกคน (ชอบถ่ายรูปครับ แถมงานที่ออกมาก็สวยชะด้วย (เว่อร์) อุ อุ) อะ ช่างมันเถอะครับ. ด้วยที่ดันทุรังเข้าไปถ่ายรูปที่ป่า (ที่ที่ ดร เรียนจะมีพงป่า และ หย้าเยอะ เพราะ ดร เรียนสิ่งแวดล้อม จำต้องรายร้อมไปด้วยต้นไม้)

ฉึก! อ๊ะจ๊ากกกกกกกก....เปล่าครับ ดร ไม่ได้ร้องแต่เป็นเสียงร้องในใจที่อยากร้องออกมาจริงๆ (ร้องไม่ได้ครับ เสียภาพพจ ดร หมด) ตั้งใจแต่งเครื่องชะเทห์ แถมเตรียมตัวมาแกล้งน้องๆ) ดร เหยียบตะปูครับท่่าน ตะปูที่ติดมาจากตอไม้่..โห แผลใหญ่มาก...

ดร: หือ...เหยียบอะไรนะ (ยกเท้าขื้นดู...เห็นตะปู) ดึงออก ปิ๋ดด! เลือดโชก..

รุ่นน้อง: กรี๊ดดด ว้าย ตายแล้ว เลืิอด

ดร: (งง...ที่เจ็บน่ะตูไม่ใช่เรอะ พวกเองร้องทำไม) ไม่เป็นไร ไม่เท่าไรหรอก (ยิ้มฝืนๆ)

รุ่นพี่: อ๊ะ ดร เป็นอะไรมากไหม ไปโรงพยาบาลเถอะ

ดร: ไม่เป็นไีรฮะ ขอผ้าก๊อชกับน้ำสะอาดที่หาได้ก็พอครับ

รุ่นพี่: ไม่เป็นไรแน่นะ เอายาแก้ปวดเปล่า

ดร: ไม่เป็นไรครับ พี่ไปดูงานเถอะ ผมไม่อยากให้งานกร่อยเพียงเพราะผมบาดเจ็บ

รุ่นพี่: อะนะ ดูเฉยๆละกัน

ดร: ครับ (ยิ้มแห้งๆ)

โอ้ พระเจ้าจอร์ด มันเจ็บมากส์ ดร ก็ลากขากะโพลกๆ ถ่อสังขารไปถ่ายรูปเรื่อยๆ ไม่มีเดือดร้อนกะอาการเจ็บ

เหอ เหอ ตอนรับน้องนี่ก็หฤโหดน่าดู 11 ด่านอรหันต์ ไม่ว่าจะเป็นไต่เชือก ดำน้า ปีนต้นไม้ ลากเพื่อน เข้าพงหนาม งมหิน โดนแกล้งเยอะเหมือนกัน

อ๊ะ เกมเล่นกันเป็นกลุ่ม กลุ่มละประมาณ 15 คน รวมทั้งปี 1 และ 2 ส่วนปีสามจะเป็นกรรมการ (ดร ไม่ได้เล่น กะว่าจะไม่เล่นอยู่แล้วเพราะเป็นตากล้องจำเป็นประจำคณะ ยิ่งมาเจ็บแบบนี้ยิ่งไม่ได้เล่นใหญ่เลย)ไต่เชือก-เชือกเล็กๆเสั้นด้วย ทุกคนต้องไต่ให้ได้

1-

2-

3-

4-

5-

6-

7-

8-

9-

10-

11-

อ้อ แต่ละคนจะได้อมฟิชโช่ตอนเล่นด้วย ห้ามกิน ห้าม คาย เวลาเล่น เล่นจบแล้วต้องได้เอาฟิชโช่มาเรียงดูว่าของใครเหลือเยอะกว่ากัน

เหอ เหอ ดูเด็กๆเล่นก็น่าสนุกเหมือนกัน แต่ ดร ขอบาย ไม่ชอบโดนแกล้ง ชอบเป็นฝ่ายแกล้งมากกว่า อิ อิ

โฮ่...เล่นจบแล้วก็ปาเข้าไป บ่าย 3 ครื่ง ดร เรี่มมีอาการเจ็บๆปวดๆ ตัวร้อนๆเหมือนจะเป็นใข้ เจ้าเท้าที่เจ็บเรี่มทำพิษแล้ว...

อืม...งานรับน้องก็ผ่านไปด้วยดี ไม่มีใครบาดเจ็บสาหัส (ยกเวั้น ดร) และ ที่สำคัญ งานครั้งนี้ไม่มีเอลกอฮอลครับ ดร ชอบมาก เพราะ ดร คิดว่าการที่เราจะมามีของมึนเมาที่สถาบันศึกษานี่มันไม่สมควรเลย ดร ก็แจ้งไปยังผู้จัดงานนะว่าห้ามมีเอลกอฮอล เพราะถ้ามีละก็...ฮื่ม!

เสร็จงาน ดร ก็ไปโรงพยาบาลนะ ตอนแนกกะว่าจะไม่ไป แต่ไปๆมาๆก็ตัดสนใจไป เพราะกลัวจะติดเชื้อ ไตตะนอส. เข้าไปที่ฉุกเฉีน...โห คนเจ็บเยอะมาก ดร ก็บอกนะว่าเป็นอะไร เจอฉีดยาสามเข็ม + ยาอีกหลายแผง

มาคิดดูแล้ว ผมไม่ได้คิดจะว่า ดร ด้วยกันหรอกนะ แต่ผมคิดว่า ดร นี่ รู้จักจริงๆเหรอ แล้วที่เราไปฉีดยานี่ ยารักษาได้จริงรึเปล่า แล้วยาที่ให้ ดร ทานนี้่ก็มียา ต้านเชื้อ + ยาแก้ปวด + ยาล้างแผล...มันจำเป็นเหรอ รึุว่าต้องการเพียงเพราะเงิน.

ตามความคิดของ ดร นะ เปอร์เชนต์การติดเชื้ออาจมีน้อยกว่า 30 เพราะตั้งแต่เด็ก ดร เป็นเด็กที่ชนมาก เหล็ก แก้ว ตะปู และ อะไรอีกมากมายก็ผ่านมาเยอะแล้ว แต่้ไม่ได้ไป โรงพยาบาลเพราะพ่อแม่ไม่ค่ิอยเอาใจใส่เท่าไร่ ถ้าหากว่ามันมีเชื้อจริง ดร คงตายไปนานแล้ว. อีกอย่างที่บ้าน ดร ฉีดยากันโรคพิษสุนัขบ้าแล้ว มีแต่ ดร ที่ไม่ได้ฉีด. ดร คิดว่าร่างกาย ดร คงไม่ใช่ร่างกายมนุษย์ธรรมดามั้ง รึ คุณคิดว่าไง

วันหลังจะเก็บรูปมาฝากครับ

ลายเช็นต์-ต้องได้ไปขอลายเช็นต์จาก อจ และ อจ จะได้ให้คะแนน
งมหิน-แต่ละทีมต้องได้หินเป็นเลขประจำทีมตน แต่ในทรายมีทรายจะมีทั้งหิน ปู ตอไม้
เตั้นกม- ทุกคนต้องได้เต้นกบ จนถึงเสั้นชัย
เป่าแป้ง-ตอนแรกเล่นเกมงูอะไรนิดหน่อย ต่อมาก็มีถาดมาให้เป่า แป้งโป๊ะใส่หน้าขาวหมด
มุดพง-มีพุ่มไม้อยู่ ที่พุ่มไม้มีแมลง มด มุดเข้าไปก็เจอรุ่นพี่โป๊ะแป้งใส่ รดน้ำใส่่
ตัวงู-เอาขาสอดกันเป็นแพยาวๆแล้วลากกันให้ถึงเสั้นชัย
มุดกรง-มีกรง 5 กรง ต้องมุดให้ได้ (กรงเล็กมาก)ดำน้ำ-หาำคำถาม แล้วมาตอบให้ได้
เตั้นเชือก-เชือกสูงประมาณ 80 ชม กว้างประมาณ 50 ชม เตั้นข้ามให้ได้ ห้ามสะดุดเชือก
ลอดเชือก-เชือกเป็นวงเล็กๆ ลอดให้ได้ ห้ามสะดุดเชือก

Comment

Comment:

Tweet

ไม่เห็นน่ากลัวตรงไหนเลย

#7 By (202.143.172.170 /192.168.1.119) on 2007-08-02 11:13

#6 By ก้านกล้วย (202.143.172.170 /192.168.1.119) on 2007-08-02 11:12

ครับ

ขอบคุณที่แวะเข้ามาครับ

#5 By [[ Dr Devil ]] on 2006-01-13 19:09

ลาก่อนปีเก่า+สวัสดีปีใหม่จ้า

เหอๆเราเกลียดเรื่องวุ่นๆเจง
อ่า....งานยุ่งมากมายมหาศารครับ

ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมเยือนครับ



#3 By Dr Devil (202.137.134.7) on 2005-12-31 08:00

ออกจาสนุกเนาะ อิอิ
สุขสันต์ปีใหม่ล่วงหน้าจ้า

#2 By ♪~❤~Minmin~❤~♪ on 2005-12-30 11:15

MERRY CHIRSTMAS ย้อนหลังละกันนะค่ะ ท่าทางงานจะยุ่งมากจริงๆ เพราะเห็นหายไปนานเลย....

#1 By ~ NANEEN ~ on 2005-12-27 06:30